BB King: B.B. King, król bluesa i zdobywca Grammy

2

B.B. King, właściwie Riley B. King, urodzony 16 września 1925 roku, był legendarnym amerykańskim gitarzystą bluesowym, wokalistą i kompozytorem, powszechnie okrzykniętym „Królem Bluesa”. Na 13 maja 2024 roku, B.B. King miałby 98 lat. Swoją karierę, trwającą ponad siedem dekad, zakończył 14 maja 2015 roku, pozostawiając po sobie niezatarte dziedzictwo w historii muzyki popularnej. Jego wpływ na gatunek bluesa, a także na rock and rolla, jest nie do przecenienia, a jego charakterystyczny styl gry na gitarze, nazwanej „Lucille”, stał się wzorem dla wielu pokoleń muzyków. Choć szczegóły dotyczące jego licznej rodziny, w tym dzieci, nie są zawsze w pełni jasne w kontekście liczby potomków, jego poświęcenie dla muzyki i niezwykła etyka pracy czynią go ikoną bluesa.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na 13 maja 2024 roku, B.B. King miałby 98 lat.
• Żona/Mąż: B.B. King był żonaty trzykrotnie.
• Dzieci: B.B. King miał piętnaścioro dzieci.
• Zawód: Gitarzysta bluesowy, wokalista, kompozytor.
• Główne osiągnięcie: Uznawany za jednego z najważniejszych gitarzystów bluesowych wszech czasów, „Króla Bluesa”.

Podstawowe informacje o B.B. Kingu

Riley B. King, znany na całym świecie jako B.B. King, przyszedł na świat 16 września 1925 roku. Jego narodziny miały miejsce na plantacji bawełny Bear Creek, w stanie Mississippi. To właśnie z tej ziemi, przesiąkniętej historią Południa USA, wywodził się przyszły król bluesa. Jego życie zakończyło się 14 maja 2015 roku w Las Vegas w stanie Nevada, w wieku 89 lat, po długiej i niezwykle owocnej karierze, która trwała ponad siedem dekad. Śmierć B.B. Kinga była ogromną stratą dla świata muzyki, zamykając rozdział w historii bluesa pisanego przez jednego z jego najwybitniejszych przedstawicieli.

Słynny pseudonim artystyczny „B.B. King” nie pojawił się od razu. Jego geneza sięga czasów, gdy artysta pracował w radiu WDIA w Memphis. Początkowo był znany jako „Beale Street Blues Boy”, co stanowiło nawiązanie do legendarnej ulicy Memphis, kolebki bluesa. Z czasem skrócono go do „Blues Boy”, a ostatecznie przybrał formę, która stała się rozpoznawalna na całym świecie – „B.B.”. Tytuł „Króla Bluesa” nie był nadany z przypadku. King jest powszechnie uznawany za jednego z najważniejszych gitarzystów elektrycznych drugiej połowy XX wieku. Jego wpływ na rozwój gatunku sprawił, że obok takich legend jak Albert King i Freddie King, zaliczany jest do „Trzech Króli Gitary Bluesowej”. Jego muzyka stanowiła fundament dla wielu późniejszych artystów rock and rolla i bluesa.

Życie prywatne B.B. Kinga

Trudne dzieciństwo i wychowanie

Dzieciństwo Riley’a B. Kinga było naznaczone trudnościami, typowymi dla afroamerykańskich rodzin żyjących na Południu w tamtych czasach. Urodził się jako syn farmerów dzierżawiących ziemię (sharecropperów), Alberta i Nory Elli King. Jego rodzina borykała się z ekonomicznymi wyzwaniami, a życie na plantacji bawełny wymagało ciężkiej pracy. Kiedy Riley miał zaledwie cztery lata, jego matka odeszła od ojca, co było bolesnym doświadczeniem dla młodego chłopca. W związku z tym Riley był wychowywany głównie przez swoją babcię, która odegrała kluczową rolę w jego wczesnym życiu, kształtując jego charakter i wpajając wartości.

Praca na plantacji i w mieście Indianola

W młodości B.B. King poznał smak ciężkiej pracy fizycznej. Jednym z jego pierwszych zajęć było odziarnianie bawełny (cotton gin) w Indianoli, miasteczku w Mississippi, które darzył szczególnym sentymentem i do którego często wracał, nazywając je swoim rodzinnym miastem. Praca przy maszynie do bawełny była monotonna i wyczerpująca, ale z pewnością kształtowała jego determinację i hart ducha. Indianola stała się nie tylko miejscem jego młodości, ale także symbolem jego korzeni i inspiracją do tworzenia muzyki, która opowiadała o życiu zwykłych ludzi, ich radościach i smutkach.

Służba wojskowa podczas II wojny światowej

Podczas II wojny światowej, jak wielu młodych Amerykanów, B.B. King został powołany do służby wojskowej. Służył w armii Stanów Zjednoczonych, jednak jego pobyt w wojsku był stosunkowo krótki. Został zwolniony z dalszej służby, ponieważ uznano go za osobę „kluczową dla gospodarki wojennej”. Okazało się, że King posiadał wyjątkowe umiejętności w prowadzeniu traktora, co w tamtych czasach było cenną zdolnością potrzebną do utrzymania produkcji rolnej w czasie wojny. Choć nie walczył na froncie, jego wkład w wysiłek wojenny był znaczący, a jego umiejętności mechaniczne znalazły zastosowanie w inny, równie ważny sposób.

Relacje z kuzynem Bukka White’em

Przełomowym momentem w karierze młodego Riley’a Kinga była przeprowadzka do Memphis w 1946 roku. Wyruszył tam w poszukiwaniu szansy na rozwój muzyczny i karierę. Przez dziesięć miesięcy mieszkał u swojego kuzyna, Bukka White’a, który był już wtedy uznanym muzykiem bluesowym. Obecność w domu Bukka White’a otworzyła mu drzwi do świata profesjonalnej muzyki. Mógł obserwować pracę doświadczonego bluesmana, uczyć się od niego, a także poznawać tajniki branży muzycznej od strony praktycznej. Ta znajomość i wsparcie kuzyna okazały się nieocenione w dalszych etapach jego artystycznej podróży.

Kariera muzyczna B.B. Kinga

Początki muzyczne i pierwsza gitara

Muzyczna podróż B.B. Kinga rozpoczęła się od głębokich korzeni w muzyce gospel. Pierwsze kroki stawiał w chórze gospel, gdzie doskonalił swoje umiejętności wokalne i poczucie rytmu. Naukę gry na gitarze rozpoczął od lokalnego ministra, który przekazał mu podstawy techniki. Jednak prawdziwą pasję do gitary rozbudziła w nim chęć posiadania własnego instrumentu. Swoją pierwszą własną gitarę kupił za 15 dolarów od swojego pracodawcy. Była to dla niego znacząca inwestycja, którą spłacał przez dwa miesiące z każdej otrzymanej pensji, co świadczy o jego determinacji i marzeniu o muzycznej przyszłości. Ten pierwszy instrument stał się początkiem jego niezwykłej relacji z gitarą.

Przełomowa inspiracja T-Bone Walkerem

Kluczowym momentem, który na zawsze zdefiniował styl gry B.B. Kinga, było spotkanie z T-Bone Walkerem w Memphis. Walker, pionier gitary elektrycznej w bluesie, wywarł na młodym Kingu ogromne wrażenie. Po usłyszeniu jego wirtuozerskiej gry na gitarze elektrycznej, King podjął decyzję, że za wszelką cenę musi zdobyć taki instrument. To właśnie T-Bone Walker stał się jego główną inspiracją do rozwoju techniki gry, która później stała się jego znakiem rozpoznawczym. Fascynacja elektrycznym brzmieniem gitary zapoczątkowała rewolucję w jego muzycznym podejściu i otworzyła drogę do stworzenia własnego, unikalnego stylu.

Niesamowita etyka pracy i liczba koncertów

B.B. King słynął z tytanicznej pracy i niezwykłej etyki zawodowej, która była podstawą jego długiej i owocnej kariery. Przez większość swojego życia artystycznego grał średnio ponad 200 koncertów rocznie. Ta nieustanna aktywność koncertowa pozwoliła mu dotrzeć do milionów fanów na całym świecie i doskonalić swój warsztat. Rekordowy pod tym względem był rok 1956, kiedy to wystąpił aż 342 razy. Taka liczba występów świadczy o jego niezachwianym zaangażowaniu w muzykę i potrzebie dzielenia się nią z publicznością. Jego koncerty były zawsze wydarzeniami pełnymi emocji i mistrzowskiego wykonania, co przyciągało rzesze miłośników bluesa.

Współpraca z U2 i dotarcie do nowej generacji

W 1988 roku B.B. King zyskał rzesze nowych, młodych fanów dzięki swojej współpracy z irlandzkim zespołem U2. Nagranie utworu „When Love Comes to Town” na album „Rattle and Hum” otworzyło drzwi do jego muzyki dla pokolenia, które mogło nie być wcześniej zaznajomione z jego twórczością. Ta kolaboracja pokazała, jak ponadczasowa jest muzyka Kinga, potrafiąca łączyć różne style i pokolenia. Występ z U2 był dowodem na jego wszechstronność i zdolność do adaptacji, jednocześnie umacniając jego pozycję jako ikony muzyki bluesowej i rockowej.

Duet z Erikiem Claptonem

Kolejnym ważnym momentem w późniejszej karierze B.B. Kinga była współpraca z brytyjskim gitarzystą Erikiem Claptonem. W 2000 roku połączyli siły, aby nagrać album „Riding With the King”. To przedsięwzięcie okazało się ogromnym sukcesem zarówno komercyjnym, jak i artystycznym. Album zdobył uznanie krytyków i publiczności, a także przyniósł im prestiżową nagrodę Grammy. Wspólne nagranie z Claptonem, jednym z najwybitniejszych współczesnych gitarzystów, było hołdem dla Kinga i dowodem na jego nieustający wpływ na światową scenę muzyczną. Album ten jest doskonałym przykładem połączenia dwóch legend bluesa i rocka.

Ostatni występ w karierze

Ostatni publiczny koncert w bogatej karierze B.B. Kinga odbył się 3 października 2014 roku. Wystąpił wówczas w House of Blues w Chicago, kończąc tym samym swój rozdział jako aktywny wykonawca na scenie. Ten koncert był symbolicznym zwieńczeniem ponad siedmiu dekad poświęconych muzyce i występom na żywo. Mimo problemów zdrowotnych, które zaczęły się nasilać pod koniec jego życia, King do samego końca pozostawał oddany swojej pasji. Ostatni występ był dowodem jego niezwykłej wytrwałości i miłości do fanów, którzy przez lata towarzyszyli mu w jego muzycznej podróży.

Nagrody i osiągnięcia B.B. Kinga

B.B. King zdobył liczne nagrody i wyróżnienia, które potwierdzają jego status jako jednego z najważniejszych artystów w historii muzyki.

• Wprowadzenie do Blues Hall of Fame w 1980 roku.
• Wprowadzenie do Rock and Roll Hall of Fame w 1987 roku.
• Nagroda Grammy za utwór „The Thrill Is Gone” w 1970 roku.
• 6. miejsce w rankingu 100 największych gitarzystów wszech czasów magazynu Rolling Stone w 2011 roku.

Wprowadzenie do Hall of Fame

Uznanie dla B.B. Kinga przyszło w postaci licznych prestiżowych nagród i wyróżnień. W 1980 roku jego wkład w rozwój muzyki bluesowej został doceniony poprzez wprowadzenie do Blues Hall of Fame. Sześć lat później, w 1987 roku, jego wpływ na muzykę rock and rollową został uhonorowany miejscem w Rock and Roll Hall of Fame. Te zaszczyty potwierdzają jego wszechstronny wpływ na różne gatunki muzyczne i jego status jako jednej z najważniejszych postaci w historii amerykańskiej muzyki. Obie te instytucje są świadectwem jego niezmiennego wpływu.

Nagroda Grammy za „The Thrill Is Gone”

Jednym z największych sukcesów komercyjnych i artystycznych B.B. Kinga była jego wersja utworu „The Thrill Is Gone”. Ta ikoniczna piosenka, która stała się jego największym hitem, przyniosła mu w 1970 roku nagrodę Grammy. Zdobycie tej prestiżowej statuetki było potwierdzeniem mistrzostwa Kinga jako wokalisty i gitarzysty, a także jego zdolności do interpretacji i nadania nowego życia klasycznym utworom. „The Thrill Is Gone” do dziś pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych utworów bluesowych wszech czasów.

Rankingi najlepszych gitarzystów

Wielokrotnie B.B. King był doceniany w rankingach najlepszych gitarzystów wszech czasów. Magazyn Rolling Stone, jedno z najbardziej wpływowych czasopism muzycznych na świecie, w swoim rankingu z 2011 roku sklasyfikował go na zaszczytnym 6. miejscu na liście 100 największych gitarzystów wszech czasów. To wysokie miejsce świadczy o jego niezrównanym wpływie na technikę gry na gitarze, innowacyjności i unikalnym stylu, który inspirował i nadal inspiruje niezliczonych muzyków. Jego kariera i osiągnięcia potwierdzają jego status jako jednego z najwybitniejszych gitarzystów w historii.

Inne role i projekty B.B. Kinga

Występ w filmie „Blues Brothers 2000”

B.B. King nie ograniczał się jedynie do kariery muzycznej. W 1998 roku pojawił się na wielkim ekranie, wcielając się w rolę lidera fikcyjnej supergrupy Louisiana Gator Boys w filmie „Blues Brothers 2000”. Ten występ był kolejnym dowodem jego wszechstronności i charyzmy, pozwalając mu dotrzeć do szerszej publiczności poza gronem miłośników bluesa. Jego udział w tak popularnej produkcji filmowej świadczył o jego ikonicznym statusie w kulturze amerykańskiej i zdolności do angażowania się w różnorodne projekty artystyczne.

Ciekawostki z życia B.B. Kinga

B.B. King był nie tylko wybitnym muzykiem, ale także człowiekiem o bogatej osobowości, co potwierdzają liczne anegdoty i wydarzenia z jego życia.

• Legenda o gitarze „Lucille”: Nazwa jego gitary wzięła się z dramatycznego wydarzenia w Twist w Arkansas, gdzie King wybiegł z płonącego klubu, by ratować instrument; pożar wywołali dwaj mężczyźni bijący się o kobietę imieniem Lucille.
• Występ dla Baracka Obamy: 21 lutego 2012 roku King wystąpił w Białym Domu podczas wydarzenia „Red, White and Blues”, w trakcie którego namówił prezydenta Baracka Obamę do wspólnego zaśpiewania fragmentu utworu „Sweet Home Chicago”.

Legenda o gitarze „Lucille”

Jedną z najbardziej znanych anegdot związanych z B.B. Kingiem jest historia jego słynnej gitary, którą nazwał „Lucille”. Nazwa ta wywodzi się z dramatycznego wydarzenia, które miało miejsce w miasteczku Twist w stanie Arkansas. Pewnego zimnego wieczoru, podczas koncertu, w klubie wybuchł pożar. Okazało się, że przyczyną pożaru była bójka dwóch mężczyzn, którzy walczyli o kobietę o imieniu Lucille. W obliczu niebezpieczeństwa B.B. King zaryzykował życie, wybiegając z płonącego klubu, aby ratować swój instrument. Od tego czasu każdą swoją gitarę nazywał „Lucille”, symbolizując tym samym swoje przywiązanie do muzyki i instrumentu, który był jego życiowym towarzyszem.

Występ dla Baracka Obamy

W dniu 21 lutego 2012 roku B.B. King miał zaszczyt wystąpić w Białym Domu podczas wydarzenia „Red, White and Blues”. Była to wyjątkowa okazja, podczas której artysta miał możliwość zaprezentowania swojej muzyki w obecności prezydenta Stanów Zjednoczonych, Baracka Obamy. W pewnym momencie koncertu, King, z charakterystycznym dla siebie urokiem, namówił prezydenta Obamę do wspólnego zaśpiewania fragmentu utworu „Sweet Home Chicago”. Był to wzruszający i symboliczny moment, podkreślający uniwersalny charakter muzyki bluesowej i jej zdolność do łączenia ludzi z różnych środowisk i szczebli społecznych.

Filantropia i dziedzictwo B.B. Kinga

Dar dla Papieża Jana Pawła II

B.B. King, znany nie tylko ze swojej muzyki, ale także z wielkoduszności, w grudniu 1997 roku dokonał niezwykłego gestu. Podczas piątego dorocznego koncertu bożonarodzeniowego w Watykanie, artysta przekazał swoją słynną gitarę „Lucille” w prezencie papieżowi Janowi Pawłowi II. Był to symboliczny gest, który podkreślał uniwersalne przesłanie pokoju i jedności, jakie niosła ze sobą muzyka Kinga. Dar ten był wyrazem szacunku dla głowy Kościoła katolickiego i jego roli w promowaniu wartości humanitarnych.

Muzeum w Indianoli

W 2008 roku w Indianoli, mieście, które B.B. King darzył szczególnym sentymentem, otwarto B.B. King Museum and Delta Interpretive Center. Powstało ono z myślą o ochronie bogatego dziedzictwa artysty oraz edukowaniu społeczeństwa o kulturze delty Mississippi, z której się wywodził. Muzeum stanowi ważny ośrodek kultury, prezentujący historię życia i twórczości B.B. Kinga, a także przybliżający kontekst społeczno-historyczny, który ukształtował jego muzykę. Jest to miejsce, gdzie przyszłe pokolenia mogą poznawać jego legendę i zgłębiać sekrety bluesa.

Zdrowie B.B. Kinga

Problemy zdrowotne pod koniec życia

Pod koniec swojego życia B.B. King zaczął doświadczać poważnych problemów zdrowotnych. W październiku 2014 roku, zaraz po koncercie w Chicago, lekarze zdiagnozowali u niego silne odwodnienie i skrajne wyczerpanie. Te dolegliwości stały się bezpośrednią przyczyną zakończenia jego ostatniej trasy koncertowej. Mimo podjętych starań medycznych, stan zdrowia artysty pogarszał się, co ostatecznie doprowadziło do jego śmierci w maju 2015 roku. Jego ostatnie miesiące były naznaczone walką o zdrowie, ale także dowodem na jego niezwykłą siłę ducha i oddanie swojej pasji.

Podsumowanie

B.B. King, znany jako „Król Bluesa”, pozostawił po sobie dziedzictwo, które wywarło niezmienny wpływ na muzykę XX i XXI wieku. Jego charakterystyczny styl gry na gitarze, pełen emocji i wyrafinowania, w połączeniu z poruszającym wokalem, uczynił go ikoną gatunku. Przez ponad siedem dekad dostarczał publiczności niezapomnianych wrażeń, grając niewiarygodną liczbę koncertów i inspirując niezliczone pokolenia muzyków na całym świecie. Jego wpływ wykracza poza bluesa, kształtując również rock and rolla i inne gatunki. B.B. King był nie tylko mistrzem gitary, ale także symbolem wytrwałości, pasji i autentyczności w sztuce.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/B._B._King