Verdi: Giuseppe Verdi, ojciec opery i kompozytor orkiestrowy.

0

Giuseppe Verdi, jeden z najwybitniejszych kompozytorów operowych wszech czasów, urodził się 9 lub 10 października 1813 roku. Jego życie, naznaczone głębokimi tragediami osobistymi, w tym śmiercią żony i dwojga dzieci, stało się inspiracją do stworzenia dzieł, które na trwałe wpisały się w kanon muzyki światowej. Kompozytor osiągnął międzynarodowe uznanie, a jego twórczość często była utożsamiana z ruchem narodowowyzwoleńczym Risorgimento. Do jego najsłynniejszych oper należą „Nabucco”, „Rigoletto”, „Trubadur” i „La traviata”.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: Na wrzesień 2024 roku Giuseppe Verdi miałby 210 lat.
• Żona/Mąż: Margherita Barezzi (pierwsze małżeństwo), Giuseppina Strepponi (drugie małżeństwo).
• Dzieci: Dwoje dzieci z pierwszego małżeństwa (Virginia i Icilio), które zmarły w dzieciństwie.
• Zawód: Kompozytor operowy.
• Główne osiągnięcie: Stworzenie arcydzieł operowych, takich jak „Rigoletto”, „Trubadur” i „La traviata”, które stanowią trzon światowego repertuaru operowego.

Podstawowe informacje o Giuseppe Verdim

Giuseppe Fortunino Francesco Verdi przyszedł na świat w Le Roncole, niedaleko Busseto. Choć oficjalne dokumenty wskazują datę chrztu 11 października 1813 roku, a tym samym narodziny 9 lub 10 października, sam kompozytor przez całe życie obchodził urodziny 9 października. Rodzice Verdiego, Carlo Giuseppe i Luigia Uttini, byli właścicielami ziemskimi i zajmowali się handlem, co zaprzecza późniejszym, romantycznym opowieściom o jego chłopskim pochodzeniu.

Giuseppe Verdi: Życie prywatne i rodzinne

Pierwsze małżeństwo i tragedia rodzinna

W maju 1836 roku Giuseppe Verdi poślubił Margheritę Barezzi, córkę swojego patrona. Z tego związku narodziło się dwoje dzieci: Virginia Maria Luigia i Icilio Romano. Niestety, oba dzieci zmarły w niemowlęctwie, odpowiednio w 1838 i 1839 roku. Tragedia rodzinna pogłębiła się w 1840 roku, gdy w wieku zaledwie 26 lat zmarła Margherita, przyczyną śmierci było zapalenie mózgu. Te bolesne doświadczenia znacząco wpłynęły na życie i twórczość kompozytora.

Dzieci Giuseppe Verdiego

Giuseppe Verdi miał dwoje dzieci ze związku małżeńskiego z Margheritą Barezzi: córkę Virginię Marię Luigię oraz syna Icilia Romano. Niestety, los okazał się dla nich okrutny – oboje zmarli w pierwszych latach życia, co stanowiło ogromny cios dla młodego kompozytora i jego żony.

Drugie małżeństwo z Giuseppiną Strepponi

Po śmierci Margherity i dzieci, Verdi związał się z Giuseppiną Strepponi, śpiewaczką, która odegrała znaczącą rolę w jego życiu i karierze. Ich związek, początkowo nieformalny, został sformalizowany w 1859 roku. Strepponi, będąca starsza od Verdiego, stała się jego towarzyszką życia, wspierając go w pracy i życiu osobistym.

Długoletnia przyjaźń z Clarą Maffei

Po sukcesie, jaki przyniosła mu opera „Nabucco”, Verdi przeniósł się do Mediolanu. Tam stał się stałym bywalcem salonu hrabiny Clary Maffei, która z czasem stała się jego bliską przyjaciółką. Ich przyjaźń przetrwała lata, a Clara Maffei była jego korespondentką aż do śmierci kompozytora.

Kariera muzyczna i twórczość Giuseppe Verdiego

Początki edukacji muzycznej

Talent muzyczny Giuseppe Verdiego ujawnił się bardzo wcześnie. Już w wieku czterech lat rozpoczął naukę łaciny i włoskiego, a jako sześciolatek zaczął pobierać lekcje gry na organach. Jego niezwykłe zdolności pozwoliły mu tak szybko opanować instrument, że po śmierci swojego nauczyciela, Baistrocchiego, w wieku zaledwie ośmiu lat, objął stanowisko oficjalnego, płatnego organisty kościelnego w Le Roncole. Ta wczesna praktyka stanowiła fundament jego przyszłej, błyskotliwej kariery.

Okres wczesnej twórczości

Młodość Giuseppe Verdiego, między 13. a 18. rokiem życia, cechowała się niezwykłą płodnością kompozytorską. W tym okresie napisał setki marszów dla orkiestr dętych, utwory o charakterze sakralnym, w tym „Stabat Mater”, a także kantaty, duety i tria. Te kompozycje były wykonywane w kościołach i teatrach Busseto, stanowiąc pierwsze kroki w jego artystycznej drodze.

Odrzucenie przez Konserwatorium w Mediolanie

Pomimo oczywistego talentu, ścieżka edukacyjna Verdiego napotkała na przeszkodę. Nie został on przyjęty na studia do Konserwatorium w Mediolanie. Ta niepowodzenie zmusiło go do poszukiwania alternatywnych form kształcenia. Rozpoczął prywatne lekcje u Vincenzo Lavigny, byłego muzyka z La Scali, który nie tylko rozwijał jego umiejętności, ale także wprowadził go w świat mediolańskiej elity muzycznej, otwierając drzwi do przyszłych sukcesów.

Przełom z operą „Nabucco”

Pierwsza poważna próba Verdiego na scenie operowej, komedia „Un giorno di regno”, zakończyła się klęską. Jednakże, jego kolejna opera, „Nabucco”, wystawiona w 1842 roku, okazała się gigantycznym sukcesem. W samej La Scali dzieło to doczekało się rekordowych 57 wystawienia w jednym sezonie. Sukces „Nabucco” ugruntował pozycję Verdiego jako czołowego kompozytora Włoch i otworzył nowy rozdział w jego karierze.

„Okres galer” – intensywna praca kompozytorska

Lata między 1842 a 1858 rokiem Giuseppe Verdi określał mianem „lat na galerach”. Był to okres niezwykle intensywnej pracy, w którym pod presją kontraktów skomponował aż 20 oper. Ta ogromna produkcja wiązała się z wyczerpaniem fizycznym i psychicznym, jednakże zaowocowała powstaniem wielu znaczących dzieł, które ukształtowały jego styl i przyniosły mu sławę.

Trylogia środkowego okresu: „Rigoletto”, „Trubadur”, „La traviata”

Największą sławę i uznanie przyniosły Verdiego trzy arcydzieła skomponowane jedno po drugim: „Rigoletto” (1851), „Trubadur” (1853) oraz „La traviata” (1853). Te opery, które do dziś stanowią trzon światowego repertuaru operowego, zaprezentowały dojrzałość artystyczną kompozytora, jego mistrzostwo w kreowaniu dramatycznych postaci i poruszających melodii. Każda z tych oper to kamień milowy w historii włoskiej opery.

Późny powrót do wielkości: „Requiem”, „Otello”, „Falstaff”

Po premierze „Aidy” w 1871 roku, Verdi na pewien czas wycofał się z aktywnej działalności kompozytorskiej. Jednak jego powrót był spektakularny. W 1874 roku zaprezentował monumentalne „Requiem”, dzieło o ogromnej sile wyrazu i dramatyzmie. Kolejnymi dowodami jego nieustającej maestrii były dwie ostatnie opery: „Otello” (1887) i „Falstaff” (1893). Dzieła te zaskoczyły świat nowatorskim podejściem do formy operowej, dowodząc, że Verdi wciąż potrafi ewoluować i wyznaczać nowe kierunki w muzyce.

Osiągnięcia i nagrody Giuseppe Verdiego

Znaczenie dla ruchu Risorgimento i uznanie narodowe

Giuseppe Verdi stał się nie tylko wybitnym kompozytorem, ale także symbolem ruchu Risorgimento, dążącego do zjednoczenia Włoch. Słynny chór „Va, pensiero” z opery „Nabucco” był traktowany przez Włochów jako nieoficjalny hymn wolnościowy, wyrażając tęsknotę za niepodległością i narodową tożsamością. Muzyka Verdiego wzmacniała ducha narodowego i była ważnym elementem walki o zjednoczenie kraju.

Sukces międzynarodowy

Już w połowie XIX wieku opery Giuseppe Verdiego zdobyły ogromną popularność na całym świecie. Jego dzieła były wystawiane w najważniejszych metropoliach, od Wiednia i Paryża, po Nowy Jork (gdzie pierwsza opera Verdiego została wystawiona w 1848 roku) i Buenos Aires (w 1850 roku). Międzynarodowe uznanie potwierdzało uniwersalność i ponadczasowość jego muzyki.

Wyróżnienia i honory

Giuseppe Verdi otrzymywał liczne honory i wyróżnienia. W 1861 roku został mianowany senatorem Królestwa Włoch, co było wyrazem uznania jego zasług dla narodu. W późniejszych latach otrzymał również tytuł Honorowego Obywatela Parmy i Mediolanu. Doceniono go także za zasługi artystyczne, przyznając mu liczne medale i odznaczenia.

Majątek i finanse Giuseppe Verdiego

Wysokie honoraria za dzieła

Giuseppe Verdi był nie tylko utalentowanym kompozytorem, ale także sprawnym negocjatorem. Potrafił wywalczyć bardzo wysokie honoraria za swoje dzieła. Przykładowo, za opery „Attila” i „Makbet” w 1847 roku otrzymał po 18 000 lirów za każdą, co na owe czasy stanowiło kwotę ogromną i świadczyło o jego wysokiej pozycji na rynku muzycznym.

Inwestycje i majątek ziemski

Verdi był również zręcznym inwestorem. Pieniądze zarobione na twórczości lokował w nieruchomości, stając się właścicielem rozległych posiadłości ziemskich, w tym słynnej willi w Sant’Agata. Zarządzanie majątkiem pozwalało mu na niezależność finansową i spokojne życie, co było dla niego bardzo ważne.

Giuseppe Verdi i polityka

Działalność parlamentarna

Zaangażowanie Giuseppe Verdiego w sprawy narodowe wykraczało poza sferę sztuki. Kompozytor aktywnie uczestniczył w budowie państwowości włoskiej. Przez pewien czas pełnił funkcję wybranego polityka, co było wyrazem jego głębokiego patriotyzmu i poparcia dla idei zjednoczenia kraju. Jego działalność polityczna była naturalnym przedłużeniem jego artystycznego przesłania.

Symbol narodowy

Muzyka Verdiego, nasycona patriotycznymi uniesieniami, stała się głosem narodu dążącego do niepodległości. Jego nazwisko było skandowane na wiecach i manifestacjach, a hasło „VIVA VERDI” (Niech żyje Verdi) było w rzeczywistości akronimem od „Viva Vittorio Emanuele Re D’Italia”, co świadczyło o jego roli jako symbolu narodowego.

Ciekawostki z życia Giuseppe Verdiego

Prywatność i unikanie popularności

Mimo statusu supergwiazdy swoich czasów, Giuseppe Verdi był osobą niezwykle skrytą. Unikał zabiegania o popularność i rozgłos, preferując spokojne życie na wsi jako właściciel ziemski. Cenił sobie prywatność i dystans od blichtru wielkich miast, co kontrastowało z jego międzynarodową sławą.

Szkic autobiograficzny i jego interpretacja

Większość szczegółów dotyczących wczesnego życia Giuseppe Verdiego pochodzi ze szkicu autobiograficznego, który podyktował on swojemu wydawcy, Giulio Ricordiemu, w 1879 roku. Jednak historycy muzyki zwracają uwagę, że kompozytor celowo ubarwił pewne fakty w tym zapisie. Miało to na celu wykreowanie wizerunku osoby o skromniejszym pochodzeniu, co stanowiło integralną część jego auto-kreacji.

Związek z literaturą

Giuseppe Verdi czerpał inspirację z bogatej literatury, adaptując na scenę operową dzieła takich mistrzów jak William Shakespeare („Otello”, „Falstaff”), Friedrich Schiller („Don Carlos”, „Maria Stuarda”), Victor Hugo („Rigoletto”) czy Alexandre Dumas (syn) („La traviata”). Ta umiejętność wyboru i interpretacji dramatów była kluczowa dla sukcesu jego oper.

Kluczowe daty w życiu Giuseppe Verdiego

• 1813: Narodziny Giuseppe Fortunino Francesco Verdiego w Le Roncole.
• 1836: Ślub z Margheritą Barezzi.
• 1838-1839: Śmierć dwojga dzieci.
• 1840: Śmierć Margherity Barezzi.
• 1842: Premiera opery „Nabucco” i wielki sukces.
• 1842-1858: Okres „lat na galerach”, intensywna praca kompozytorska.
• 1851: Premiera opery „Rigoletto”.
• 1853: Premiery oper „Trubadur” i „La traviata”.
• 1859: Ślub z Giuseppiną Strepponi.
• 1871: Sukces opery „Aida”.
• 1874: Premiera „Requiem”.
• 1887: Premiera opery „Otello”.
• 1893: Premiera opery „Falstaff”.
• 1901: Śmierć kompozytora (27 stycznia).

Najważniejsze dzieła Giuseppe Verdiego

• „Nabucco” (1842)
• „Rigoletto” (1851)
• „Trubadur” (1853)
• „La traviata” (1853)
• „Aida” (1871)
• „Requiem” (1874)
• „Otello” (1887)
• „Falstaff” (1893)

Sukces międzynarodowy oper Verdiego

Giuseppe Verdi, jeden z filarów włoskiej opery, pozostawił po sobie dziedzictwo, które do dziś inspiruje i porusza słuchaczy na całym świecie. Jego życie, pełne wzlotów i upadków, stanowi fascynujący przykład drogi artysty, który dzięki niezwykłemu talentowi i determinacji wywarł niezatarte piętno na historii muzyki. Jego dzieła, charakteryzujące się głębokim realizmem emocjonalnym i mistrzowską konstrukcją dramatyczną, nadal przyciągają tłumy do teatrów operowych na całym globie, potwierdzając jego status jako jednego z największych kompozytorów wszech czasów.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Giuseppe_Verdi